پرسشهای مشترك پدران ومادران تنها!
مترجم : ميترا كدخدايان
پدران و مادران تنها معمولاَپرسشهاي يكساني مطرح ميكنند، براي نمونه :
- آيا پسر من كه با پدر خود هيچگونه رابطه احساسي نداشته و حتي او را نميشناسد، در آينده از نظر جنسي دچار ناهنجاري نخواهد شد؟
بسياري از مادران تنها كه فرزند پسر دارند، از عدم حضور پدر در خانواده احساس وحشت ميكنند. آنان از اهميت نقش پدر و الگوي رفتاري او در رشد فرزندشان آگاهي دارند و نگرانند كه نداشتن الگوي مناسب و نبودن يك مرد در خانواده سبب شود كه پسرشان رفتار و كردار مردانه پيدا نكند و در آينده دچار ناهنجاريهاي جنسي شود.
اما روند پيدايش ناهنجاريهاي جنسي آن قدر دقيق و پيچيده است كه نميتوان نداشتن پدر يا الگوي مردانه را تنها سبب آن دانست (اگر چنين باشد بايد تمام پسراني كه پدران خود را در جنگ از دست دادهاند دچار بيماريهاي جنسي باشند ! كه البته چنين نيست.) برعكس، ديده ميشود اغلب مرداني كه دچار انحرافات جنسي هستند درخانوادههاي سنتي پرورش يافتهاند. براي حمايت از پسر يا دخترتان ميتوانيد از يكي از مردان خانواده (دايي، پدر بزرگ و... ) كمك بگيريد تا جاي خالي پدر را پر كرده و نقش الگويي او را اجرا كند.
- آيا ممكن است تنها زندگي كردن من، برزندگي كودكم تأثير بگذارد و او نیز در آينده تنهايي را برگزيند؟
كودكان بهتدريج تمام درسهاي پيچيده زندگي را ميآموزند و اين آموختن شامل درس «دوست داشتن» نيز ميشود. اگر شما تنهايي را برگزينید، كودكتان نيز ممكن است اين روش زندگي را ترجيح دهد و در آينده آن را انتخاب كند و يا ممكن است از آن بيزار شود و هرگز چنين تصويري از آينده براي زندگي خود ترسيم نكند. البته نوع انتخاب او بستگي به پيامهايي دارد كه به طور ضمني به كودكتان منتقل ميكنید : آيا واقعاَ از تنها بودن لذت ميبريد، يا نااميد و سر خورده هستيد؟ آيا فكر ميكنيد ازدواج كاري پوچ است و هميشه با عدم رضايت همراه است؟...
« مادرم ششمين دختر خانواده و بسيار خجالتي بود. در سي سالگي به همسري پدرم در آمد. او پيوسته درباره آخرين شانس خود در ازدواج براي من و خواهرانم داستانسرايي ميكرد و اين كه چقدر از پيدا شدن پدرم درآخرين فرصتهاي ممكن خوشحال و شاد بود. تعجبي ندارد كه همه ما پيش از رسيدن به بيست و يك سالگي ازدواج كرديم.»
- آيا تغيير پرستار و مربي كودك براي چندمين بار، تأثير نامطلوبي بر كودك نخواهد گذاشت؟
همه والديني كه ناچارند كودكان خود را براي مراقبت و نگهداري به ديگران بسپارند از اين موضوع نگرانند. غالباً كودكان نيز به هنگام تغيير برنامه يا جايگزيني پرستار قبلي خود كه به او خو گرفته اند، واكنشهاي مطلوبي از خود نشان نميدهند. به همين دليل سعي كنيد اولين پرستار را با دقت و وسواس کافی انتخاب كنيد. با او به گفت و گو بنشينيد و از گذشتهاش پرسوجو كنيد و پيش از آنكه او را با عزيزانتان تنها بگذاريد اوقاتي را همراه با او و كودكانتان بگذرانيد.
اما نكته اساسي اين است كه يك برنامه ريزي كاملاً صحيح و مطمئن نيز گاهي ممكن است به بنبست برسد؛ اگر پرستار ازدواج كند، مريض شود و... شما مجبوريد پرستار جديدي استخدام كنيد. چنانچه شغلتان را تغيير بدهيد يا محل سكونتتان را عوض كنيد، بايد پرستار جديد استخدام كنيد. حال اگر واقعيت را با فرزند خود در ميان بگذاريد و از دانش و آگاهي خود نيز در اين مورد مدد بگيريد و وقايع را براي كودكانتان توضيح دهيد ميتوانيد از نظر احساسي فضايي امن برايشان فراهم كنيد كه در چنين موقعيتي بتوانند با تغييرات لازم به خوبي كنار آيند.
- آيا فرزندم پرستارش را بيشتر از من دوست خواهد داشت؟
كودكان نسبت به مادرشان احساس خاصي دارند(همچنين نسبت به پدرشان)؛ احساسي كه عليرغم جداييهاي اجتنابناپذير امروزي كه جامعه به آنها تحميل ميكند، همچنان به قدرت خود باقي است.
بكوشيد تا آنجا كه ميسر است ساعات خود را با كودكانتان بگذرانيد و در تمامياين ساعات، جسمي و روحي در اختيار آنها باشيد.
- آيا واقعا بچهها براي پرورش و رشد به وجود پدر و مادر، هر دو، نياز دارند؟
هيچ الزاميدر مورد نوع زندگي وجود ندارد. براي به وجود آمدن كودك به يك زن و يك مرد نياز است. اما كودكان ميتوانند در كنار پدربزرگ، مادربزرگ، عمه و خاله، دايي و عمو، خواهران، برادران، پسرعموها، دختر عموها و غريبهها و حتي كودكان ديگر نيز رشد كنند. بديهي است اگر كودكي دو سرپرست با هوش، با احساس و داراي توان مالي كافي داشته باشد كه همزمان از او مراقبت و نگهداري كنند، ميتوان گفت بسيار خوشبخت و خوش اقبال خواهد بود. حتي اگر يك نفر نيز وجود داشته باشد كه حاضر باشد عشق و احساس خود را به پاي او بريزد و از او نگهداري و مراقبت كند، باز هم ميتوان گفت كه او موجود خوشبختي است. |
