نگاه سبزت را از من نگير!
آزاده تويسركاني

رنگ سبز:
سبز، رنگ طبيعت است. رنگ نرمي و لطافت ساقه‌هاي ترد و نازك گياهان. رنگ جوانه‌هاي نوخاسته. سبز، روح خسته و شهرزده انسان را مجذوب و مسحور خود مي‌كند و با نرمي هنرمندانه خود، ديدگان را نوازش و استراحت مي‌دهد.
سبز طبيعت، انسان را از كشش‌ها و تنش‌هاي روحي و جسماني رهايي مي‌بخشد و بازگشتي شيرين است به دوران خوش كودكي. زواياي كودكانه روح، بي‌تجربه‌گي، پاكي و معصوميت‌ را به مدد اين رنگ آرام، مي‌توان دوباره حس كرد.
سبز، سمبل اميد، طبيعت و آرامش است. سبز، رنگ توجه به محيط زيست، هارموني، تعادل، طبيعت، رشد، شفا، اطمينان، امنيت، آرامش، ترغيب، تشويق، اعتماد، همدردي، نجات، امنيت، حفاظت، وابستگي و دل‌بستگي است. در دين اسلام و يهود، رنگ سبز، سمبل مهرباني است. به خصوص در دين اسلام اين رنگ، رنگ پيامبر اسلام (ص)، ائمه معصومين (ع) و نواده‌گان آنان است، به گونه‌اي ‌كه در قديم، بسياري از نواد‌گان ائمه هدي (ع)، شال سبزي به كمر مي‌بستند و بدين ترتيب از ديگران جدا مي‌شدند.
سبز، رنگ بهار و جواني است. اين رنگ تداعي كننده طبيعت است و انبوه رستني‌ها و جامه گياهي‌اي كه زمين بر تن مي‌كند. سبز، رنگ اميد است، به معناي زندگي‌ست و رشد و شروع دوباره و تغذيه را در ذهن، تداعي مي‌كند.
نخستين جوانه‌هاي سبز طبيعت در آغاز سال نو، در بسياري از انسان‌ها، نيروهاي جديد زندگي و اميد را بيدار مي‌كند. حضور اين جوانه‌هاي نوخاسته، به معناي آن است كه روزهاي تاريك و گرفته زمستان‌هاي سخت و سرد گذشته است و اميد به گرما و روزهاي نوراني، در دل‌ها زنده مي‌شود.
در برخي فرهنگ‌ها و ملل، رنگ سبز ممكن است بار منفي داشته باشد. در چنين شرايطي، سبز، رنگ رشك و حسد، نفرت از خود، خست، لئامت، بي‌رويايي و سردي عاطفي و احساسي است. صورتك‌هايي كه به رنگ سبز هستند و در نامه‌هاي الكترونيكي و گفت‌وگوهاي اينترنتي، كاربرد دارند، نشان دهنده آن است كه فردي كه اين صورتك را آورده، از چيزي حالش بد شده است و در حقيقت حالش به هم مي‌خورد.
در برخي افسانه‌ها، رنگ سبز، رنگ اژدهاي خطرناك و آتش‌زايي است كه سرزمين‌ها را نابود مي‌كند، چهارپايان را در مراتع مي‌درد، انسان‌ها را مي‌كشد و مي‌خواهد تا مالك دوشيزگان باشد و آنان را بفريبد و اغوا كند. اين حيوان خطرناك و شكست‌ناپذير كه لاك‌هاي محافظ زخم‌ناپذيري دارد، اغلب به رنگ سبز تصوير مي‌شود.
در برخي ملل نيز رنگ سبز، نشان دهنده حيوان سمي و يا غذاي آغشته به زهر است. بنابراين هميشه هم رنگ سبز با خود معناي صلح و آرامش را به هم‌راه ندارد.
اين اصطلاح عاميانه كه او هنوز كال است و سبزي كه در ذهن تداعي مي‌شود، نشان از خامي و بي‌تجربگي فرد دارد.

تيپ روان‌شناسي سبز:
سبزها، انسان‌هايي محافظه‌كار، آرام، قابل اعتماد، ثابت‌قدم و مقاوم و پايدار هستند. آنان براي رسيدن به هدف، پشتكار زيادي دارند و مي‌توانند مقاصد و نيات خود را با تلاشي چشمگير دنبال كنند. نيروي اراده قوي، ترقي‌ و جاه‌طلبي فوق‌العاده اين انسان‌ها مي‌تواند در نگاه نخست، به خودمحوري تعبير شود.
از شاخصه‌هاي شخصيتي انسان‌هاي سبز، تلاش و جد و جهد آنان براي به رسميت شناخته شدن و پيشرفت، به ويژه پيشرفت شغلي است. هدف آنان تا حد امكان دستيابي به يك جايگاه ممتاز و متعالي در شغل و اجتماع است. آن‌ها براي رسيدن به امنيت مالي و دارايي‌ها و املاك مادي، جد و جهد زيادي مي‌كنند. اين انسان‌ها، لبريز از عشق، محبت، علاقه و تفاهم هستند. مردم غالباً به سرعت به دلبسته آنها مي‌شوند.
سبزها‌ بسيار خوب با گل و گياه، كنار مي‌آيند و عاشق طبيعت و آب هستند.
انسان سبز، درون‌گراست. از نظر ذهني و روحي مي‌توان او را انساني محكم ارزيابي كرد. سبزها، از نظر روحي و رواني، خلق و خوي متعادلي دارند. انسان‌هاي ديگر با كمال اطمينان و اعتماد سفره‌ي دل خود را پيش روي آنان مي‌گشايند؛ چرا كه اين انسان‌ها، شنوند‌گان بسيار قابلي هستند و معمولاً خيلي زود احساساتي مي‌شوند.
اين تيپ، همواره به دنبال جايگاهي مستحكم است تا بتواند از آنجا با اطمينان چشم‌اندازي به همه جا داشته باشد و وقايع پيرامون خود را به دقت مشاهده و بررسي كند. تيپ سبز، معمولاً قادر نيست جريان يك كار را از ابتدا تا انتها به صورت كامل و بي‌نقص، پيش‌بيني كند و از اين رو همواره ناراضي است. او خانواده‌دوست است و به كودكان و حيوانات علاقه زيادي دارد.
كسي كه رنگ سبز را رنگ مورد علاقه خود مي‌داند، انسان باپشتكار و قابل اعتمادي است. بلندپروازي و غيرت از جمله خصيوصيات اخلاقي تيپ سبز است. تيپ سبز، سرشار از عشق، مهرباني و نيكي است.
انسان‌هاي سبز، به طبيعت بسيار عشق مي‌ورزند و در برابر طبيعت قدرت درك بالايي دارند. كشاورزي، باغباني، باغداري، و زندگي در دامان طبيعت، از علايق آنان است. وقتي ديگران بي‌ملاحظه با طبيعت رفتار مي‌كنند و آن را خراب و يا آلوده مي‌كنند، سبزها بسيار آزرده مي‌شوند. بي‌دليل نيست كه “حزب طرفدار محيط زيست آلمان”، نام خود را “حزب سبز” گذارده است.
انسان سبز، فطرت آرامي دارد. در ميان سبزها، مربيان امور تربيتي بسياري وجود دارند كه به خوبي مي‌توانند در روح و قلب كودكان نفوذ كنند و بسيار خوب، منظور و مقصود خود را به آنان بفهمانند. كودكان، تحت تعليم و تربيت اين مربيان، با علاقه درس مي‌خوانند، سازگارترند و كيفيت آموزشي آنها بسيار بالاست.
او موسيقي رمانتيك و كلاسيك، با صداي آرام را بر تمام موسيقي‌هاي ديگر ترجيح مي‌دهد.

سبز در طبيعت:
سبز، اصلي‌ترين رنگ طبيعت است. جنگل‌ها، مراتع، مزارع و كوه‌هاي جنگل‌دار، بيشه‌ها، درختچه‌ها و بته‌ها، درختان، برگ‌ها و علف‌ها و غيره همگي به رنگ سبز هستند.
در ميان حيوانات، حشرات و كرم‌ها بيش‌تر با اين رنگ ديده مي‌شوند. بسياري از سنگ‌ها، كاني‌ها و جواهرات نيز به رنگ سبز هستند كه از ميان آن‌ها مي‌توان به زمرد سبز اشاره كرد.
رنگ خون برخي از حيوانات و رنگ چشم برخي از انسان‌ها نيز سبز رنگ است.
سبز، رنگ نيتروژن (گاز ازت) است كه سهم عمده و مهمي در اتمسفر اطراف ما دارد. اين ماده در طبيعت در سلول‌هاي بافت‌ها و عضلات وجود دارد و براي استخوان‌سازي به كار مي‌رود.
در طبيعت، كلروفيل سبز كه در زبان فارسي به آن سبزينه گفته مي‌شود، در برگ‌هاي گياهان براي توليد اكسيژن مورد نياز براي حيات وجود دارد.
سبز، همچنين رنگ صفرا نيز هست.
در ميان ميوه‌ها و سبزيجات، رنگ سبز به فراواني ديده مي‌شود: خيار، برخي انگورها، كاهو، انواع سبزي‌ها، برخي از انواع سيب‌ها و بسياري خوردني‌هاي ديگر به رنگ سبز هستند.

انواع رنگ سبز:
از انواع رنگ سبز مي‌توان به سبز سيدي، مغز پسته‌اي، يشمي، لجني، ماشي، صنعتي، نخودي، زيتوني، انگوري، چمني، سبز تيره و روشن، سبز متمايل به فيروزه‌اي، سبز متمايل به زرد، سبز متمايل به آبي اشاره كرد.

تأثيرات شفابخش رنگ سبز:
رنگ سبز روشن، شفابخش روح خسته انسان است. سبز روشن به افرادي كه خود را پير و از پا افتاده، سركوب شده، خسته و ناتوان احساس مي‌كنند، به رفع و يا كاهش اين احساسات ناخوشايند، كمك شاياني مي‌كند.
نور سبز، بافت مخاطي را تميز مي‌كند و به ترشح بيش‌تر و ترميم وا مي‌دارد. رنگ سبز، فعاليت سيستم عصبي خودكار را كم مي‌كند. در محيط سبز، به نظر مي‌رسد كه زمان با سرعت بيش‌تري مي‌گذرد. سبز متمايل به آبي، بر بيماري‌هاي كبدي تاثير مثبتي دارد. اميد، رضايت، خرسندي، آرامش، اطمينان، اعتماد، تجمل، خوش‌بيني، دوام، استحكام، مقاومت، از جمله احساساتي است كه رنگ سبز در انسان برمي‌انگيزاند.
سبز متمايل به آبي، در درمان زكام به كار مي‌رود و تأثيري آرامش‌بخش دارد. سبز، اعتماد و اطمينان را جلب مي‌كند. انسان‌هاي آرام، خونسرد و درون‌گرا، رنگ سبز را بسيار دوست دارند از اين رو، در رنگ درماني براي انسان‌هايي كه به راحتي غليان مي‌كنند و سودايي مزاجند، رنگ سبز به كار برده مي‌شود تا به آنان كمك كند كه نيروهاي كنترل نشده خود را بهتر مهار كنند.
افرادي كه چست و چالاك و فرز هستند، رنگ سبز، به ويژه سبز تيره را رنگ مورد علاقه خود نمي‌دانند، اگر هم سبز را دوست داشته باشند، پس از مدت كوتاهي، به سوي رنگ‌هاي ديگري نظير زرد و نارنجي، تغييرموضع مي‌دهند. خردسالان، جوانان و افرادي كه بيش از حد پر نشاط و چالاك‌اند، از رنگ سبز، كم‌تر به مثابه رنگ مورد علاقه خود ياد مي‌كنند. آن‌ها اغلب، رنگ قرمز و تن‌هاي آن و نيز رنگ نارنجي را بر رنگ‌هاي ديگر ترجيح مي‌دهند. اما اين امر، با بالا رفتن سن و زماني كه نشاط و حال و هواي روحي فرد، به دلايل گوناگون، رو به افول مي‌گذارد، مي‌تواند تغيير كند.
روان‌شناسان رنگ و درمان‌گران، رنگ سبز را جايي به كار مي‌برند كه بخواهند تأثير سردكننده، ملايم‌كننده و آرامش‌بخش داشته باشد. كساني كه از نظر فيزيكي، خسته و از توان افتاده‌اند و افرادي كه از نظر عصبي مدام‌ در استرس قرار دارند، ترجيحاً ‌با اين رنگ، درمان مي‌گردند. رنگ سبز، بر اعصاب سمپاتيك اثر مثبتي مي‌گذارد. اين رنگ، قلب و سيستم عصبي را تحت تأثير آرامش‌بخش خود قرار مي‌دهد. سبز، مي‌تواند با شل كردن رگ‌ها، آن‌ها را گشاد ‌كند و اين‌گونه سبب پايين آمدن فشار خون‌ شود.
رنگ سبز، محرك فعاليت‌هاي فكري است. با رنگ سبز، مي‌توان بسياري از بيماري‌ها و عوارض آن‌ها را درمان كرد. يبوست‌هاي حاد، سرماخوردگي، خستگي‌هاي عصبي و رواني، بي‌خوابي، تحريك‌پذيري، هيجان‌زدگي بيش از حد و دردهاي عصبي، بيماري‌هاي قلبي، زخم‌ها، آسم، برونشيت، نوعي بيماري‌هاي آلرژيك، قولنج‌ها، سياه‌زخم، كوفتگي‌ها، ضرب‌ديد‌گي‌ها، خونريزي، و بسياري ديگر از بيماري‌ها را رنگ‌درمان‌گران، با رنگ سبز درمان مي‌كنند.
برخي از درمان‌گران، سبز را همچنين به عنوان داروي مقوي باء (نيروها و غرايز جنسي) نيز مي‌شناسند. رنگ سبز، به تمدد اعصاب كمك مي‌كند. تابش نور سبز براي چشمان افرادي كه مدت زيادي مقابل كامپيوتر مي‌نشينند، زياد تلويزيون تماشا مي‌كنند، بسيار مطالعه مي‌كنند و يا زياد مي‌نويسند،‌ بسيار مفيد است. بهتر است كه گه‌گاه ميان كار استراحت‌هايي در نظر گرفته شود و در صورت امكان، به سبزي طبيعت نگاه كنند.
سبز، به ساخت ويتامين B1 كمك مي‌كند. سنگ‌ها و التهاب‌هاي صفراوي دردناك، با رنگ سبز درمان مي‌شوند. التهاب‌هاي دردناك گوش و لثه با استفاده از اين شيوه درماني، كاهش مي‌يابد.
سبز، بالابرنده احساسات است و بر غده هيپوفيز نيز تأثير مثبتي دارد. اين رنگ، ‌فعاليت‌هاي بدن را هماهنگ و متعادل مي‌كند.
سبز، خاصيت گندزدايي دارد و مانع از مضمحل شدن، گنديدن و از هم متلاشي شدن (به خصوص درباره اجساد و لاشه‌ها) مي‌شود و ميكروب‌ها و باكتري‌ها را از ميان مي‌برد. از اين رو، ديوارهاي اتاق‌هاي عمل و لباس پزشكان و پرستاران به هنگام عمل جراحي، به رنگ سبز است.
اقامت طولاني‌مدت يا گردش در طبيعت سبز، به ويژه در جنگل، سبب آرامش روح و اعصاب مي‌شود. رنگ سبز و هواي خالص و مملو از اكسيژن تازه، روح و روان را تقويت مي‌كند. از اين رو، كلينيك‌هاي اعصاب و روان و بسياري از بيمارستان‌ها، در مناطق سرسبز ساخته مي‌شود.
استفاده از رنگ سبز صنعتي در مدارس، دانش‌آموزان را در جهت رفتارهاي مناسب هدايت مي‌كند. استفاده از مانتوهاي متمايل به تيره مثل سبز يشمي، براي دختران بسيار مناسب است، چرا كه اين رنگ، طول موج كوتاهي دارد و آسيب‌زا، خسته‌كننده و رخوت آور نيست.
در آزمايش‌هاي نوري، گياهان بي‌شماري با تابش پرتو سبز رنگ، در مقايسه با رنگ‌هاي ديگر رشد بهتر و سريع‌تري داشتند ولي با اين حال زودتر پژمرده مي‌شدند.

تأثيرات منفي و موارد منع استفاده از رنگ سبز:
گرچه سبز يك رنگ درماني خنثي است، اما بر روح و روان همه انسان‌ها، تأثير مشابهي نمي‌گذارد. رنگ سبز يا زرد، بسياري از انسان‌ها را عصبي و ناآرام مي‌كند. تأثير طولاني‌مدت رنگ سبز در بسياري از انسان‌ها، نوعي حالت كسالت و رخوت ايجاد مي‌كند.

سبز متمايل به زرد:
رنگ نخستين جوانه‌هاي نورسيده درختان، معمولاً‌سبز روشن است. اين رنگ، سرزندگي و عشق به آزادي را در انسان برمي‌انگيزاند. در برخي موارد نيز مي‌تواند به بي‌احتياطي، سهل‌انگاري، سبك‌سري، تكبر و خودنمايي منجر شود. سبز متمايل به زرد، انسان را از غم، تفكر، احساس گناه و تقصير درباره اتفاقاتي كه مدت زيادي از آن گذشته است، رهايي مي‌بخشد.